Jakkolwiek zewnêtrznie obie konstrukcje wydaj± siê bli¼niaczo podobne, za³o¿enia projektowe s± zupe³nie odmienne. Amerykañska wersja wahad³owca sk³ada siê z orbitera przymocowanego do zewnêtrznego zbiornika paliwa, wyposa¿onego w trzy potê¿ne silniki, napêdzane mieszank± wodoru i tlenu. Dodatkow± moc potrzebn± do startu zapewniaj± dwie rakiety na paliwo sta³e, przymocowane po obu stronach zbiornika z paliwem. W rosyjskiej wersji ca³a jednostka napêdowa zosta³a przeniesiona poza orbiter. Do jego wyniesienia s³u¿y rakieta Energia. Rosyjska konstrukcja sta³a siê przez to znacznie bardziej elastyczna i bezpieczniejsza,jest napêdzana paliwem p³ynnym(mo¿liwo¶æ regulowania i zatrzymania procesu niemal w ka¿dym momencie. Rakieta Energia mo¿e wynosiæ dowolny ³adunek, nie tylko wahad³owiec Buran, przez co jej ogromy ud¼wig mo¿e zostaæ znacznie lepiej wykorzystany. Mo¿liwo¶ci te zademonstrowa³a, niedawno odtajniona, misja wyniesienia satelity bojowego Polus. W konfiguracji Energia/Buran ca³kowity ud¼wig na nisk± orbitê oko³oziemsk± wynosi 30 ton. Dla porównania ud¼wig Space Shuttle to 25 ton.Wahad³owiec Buran posiada mo¿liwo¶æ odbywania ca³kowicie automatycznych lotów kosmicznych(mo¿e startowaæ bez za³ogi np.do stacji kosmicznej,a powracaæ z za³og± i odwrotnie,automatyczny jest system dokowania,zastosowany w Space Shuttle po latach na licencji w³a¶nie Burana) i mo¿liwo¶c katapultowania foteli za³ogi.
Wszelkie informacje zawarte na niniejszej stronie w ca³o¶ci pochodz± z serwisu Wikipedia.org